ຫຼັກການຄວບຄຸມອາຫານ ສຳລັບຄົນເປັນເບົາຫວານ

ວິທີ​ປະຕິບັດ​ທີ່​ຖືກຕ້ອງ, ຄົນ​ເຈັບ​ຄວນ​ເລືອກ​ກິນ​ອາຫານ​​ຫຼາຍ​ຊະນິດ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ໄດ້​ສານ​ອາຫານ​ຄົບ​ຖ້ວນ​ຕາມທີ່​ຮ່າງກາຍ​ຕ້ອງການ ໂດຍ​ເລືອກ​ກິນ​ອາຫານ​ຕາມ​ກຸ່ມ​ອາຫານ ດັ່ງ​ລຸ່ມນີ້:

ອາຫານທີ່ກິນໄດ້ບໍ່ຈຳກັດ

• ຜັກໃບຂຽວເຊັ່ນ: ຜັກບົ້ງ, ຜັກຕັ້ງໂອ, ຜັກຫົມ, ເຫັດເຟືອງ, ໝາກເຂືອຊະນິດຕ່າງໆ, ຜັກກາດນາ,
ຜັກຕັ້ງຊາຍ, ໝາກເລັ່ນ, ຜັກກາດກວາງຕຸງ, ໝາກແຕງ, ຜັກກາດຂາວ, ໝາກຟັັກ, ຜັກກາດຊອມ,

ໝາກບວບ, ຜັກຕຳນີນ, ໝາກນ້ຳເຕົ້າ, ຍອດໝາກອື, ຜັກຊີ, ແຕງໂມອ່ອນ, ໃບກະເພົາ, ໃບບົວລະພາ, ໝາກເຜັດໃຫຍ່, ຜັກບົວໃບ, ທູນ, ຂີງອ່ອນ, ຫອມລາບ, ຢວກກ້ວຍອ່ອນ…

ອາຫານທີ່ກິນໄດ້ແຕ່ຄວນຈຳກັດ

• ໂປຼຕິນປະເພດ ຊີ້ນສັດເຊັ່ນ: ໄກ່, ປູ, ປາ ແລະ ຊີ້ນໝູ.

• ອາຫານໂປຼຕິນຈາກພືດເຊັ່ນ: ເຕົ້າຮູ້ ເປັນຕົ້ນ

• ອາຫານປະເພດແປ້ງເຊັ່ນ: ເຂົ້າ, ເຜືອກ, ມັນ, ຖົ່ວເມັດແຫ້ງ, ເຝີ, ເຂົ້າປຸ້ນ, ຂະໜົມປັງ, ມັກກະໂຣ ນີເປັນຕົ້ນ

• ອາຫານປະເພດໄຂມັນເຊັ່ນ: ຂາໝູ, ເຂົ້າມັນໄກ່, ໝູສາມຊັ້ນ, ອາຫານຈືນດ້ວຍນ້ຳມັນແລະ ອາຫານທີ່ໃສ່ກະທິ.

• ອາຫານສຳເລັດຮູບ ຫຼື ອາຫານພິເສດສຳລັບຄົນເຈັບເບົາຫວານເຊັ່ນ: ນ້ຳຕານຈາກໝາກໄມ້

• ຜັກປະເພດທີ່ມີນ້ຳຕານ ຫຼື ແປ້ງຫຼາຍເຊັ່ນ: ຫົວຜັກກາດ, ແຄຣອດ, ສະເດົາ, ໝາກອຶ, ຫົວຫອມ, ກະຈຽບຫົວປີ ແລະ ຜັກຕະກຸນຖົ່ວເປັນຕົ້ນ.

• ໝາກໄມ້ທີ່ບໍ່ຫວານຫລາຍ ເຊັ່ນ: ໝາກເງາະ, ໝາກນັດ, ໝາກຫຸ່ງ, ໝາກສີດາ, ໝາກກ້ຽງ, ໝາກແອບເປີ້ນ, ໝາກກ້ວຍ.

• ອາຫານທີ່ຄົນເຈັບເບົາຫວານຄວນງົດ ຫຼື ບໍ່ກິນໄດ້ແກ່

• ນ້ຳຕານທຸກຊະນິດລວມທັງນ້ຳເຜິ້ງ

• ຂະໜົມຫວານ ແລະ ຂະໜົມເຊື່ອມຕ່າງໆ : ຂະໜົມສັງຂະຫຍາ, ຂະໜົມໝໍ້ແກງ, ຂະໜົມໜ້ານວນ ແລະອື່ນໆ

• ອາຫານປະເພດຈືນກອບ ແລະ ອາຫານຊຸບແປ້ງທອດຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ຂະໜົມເຈັກກ໋ວຍ , ກ້ວຍຈືນ ແລະ ອື່ນໆ.

• ໝາກໄມ້ທີ່ມີຫວານຫລາຍເຊັ່ນ: ໝາກຖົ່ວລຽນ, ອາງຸ່ນ, ລຳໄຍ, ໝາກມ່ວງສຸກ, ໝາກມີ້, ໝາກລະມຸດ, ໝາກຂຽບ, ໝາກລີ້ນຈີ່, ອ້ອຍເປັນຕົ້ນ.

• ໝາກໄມ້ກວນເຊັ່ນ: ໝາກມ່ວງກວນ, ໝາກຖົ່ວລຽນກວນ, ໝາກນັດກວນ ແລະ ອື່ນໆ.

• ໝາກໄມ້ເຊື່ອມນ້ຳຕານທັງຫຼາຍ

• ນ້ຳຫວານຕ່າງໆ ແລະ ນົມຫວານລວມທັງ ນ້ຳອັດລົມ ແລະ ເຄື່ອງດື່ມມີນ້ຳຕານເຊັ່ນ: ຊາ ກາເຟ.

• ເຫຼົ້າ ເບຍ ຫຼື ເຄື່ອງດື່ມທີ່ມີແອນກໍຮອລ

ຂໍ້ຄວນປະຕິບັດໃນການຄວບຄຸມອາຫານ

• ກິນອາຫານໃຫ້ຖືກເວລາ; ກິນຊ້າອາດເຮັດໃຫ້ເກີດພາວະນ້ຳຕານໃນເລືອດຕ່ຳ.

• ໃນເວລາເຈັບປ່ວຍກິນອາຫານໄດ້ຫນ້ອຍ ຫຼື ບໍ່ຢາກອາຫານ ໃຫ້ປ່ຽນເປັນອາຫານທີ່ຢາກກິນ ຫຼື ເພີ່ມໝາກໄມ້, ຂະໜົມຫວານ ຫຼື ນ້ຳຫວານ ໂດຍສະເພາະໃນກໍລະນີເກີດ ພາວະນ້ຳຕານໃນເລືອດຕ່ຳ.

• ແບ່ງຄາບອາຫານຢ່າງເໝາະສົມ.

1. ກຸ່ມຄົນເຈັບເບົາຫວານທີ່ບໍ່ຕ້ອງສັກອິນຊູລິນແລະຄວບຄຸມປະລິມານ, ໃຫ້ກິນອາຫານຫຼັກມື້ລະ 3 ຄາບແບ່ງສັດສ່ວນຄາບເຊົ້າ, ຄາບທ່ຽງ, ຄາບແລງ ເທົ່າໆກັນ.

2. ກຸ່ມຄົນເຈັບເບົາຫວານທີ່ຕ້ອງສັກອິນຊູລິນ ເປັນປະຈຳ ຫຼື ຜູ້ທີ່ຕ້ອງການກິນອາຫານຫວ່າງເພີ່ມ

1 – 3 ຄາບ ໂດຍແບ່ງສັດສ່ວນອາຫານຫວ່າງມາຈາກຄາບອາຫານຫຼັກ.

• ເລືອກກິນຜັກສົດ ຫຼື ສະຫລັດ ກ່ອນກິນອາຫານຊະນິດອື່ນ.

• ຫຼີກລ້ຽງອາຫານທີ່ມີຣົດຫວານ

• ຫຼີກລ້ຽງອາຫານທີ່ມີໄຂມັນສູງເຊັ່ນ: ແກງກະທິອາຫານຈືນ .

• ເລືອກກິນໝາກໄມ້ທີ່ບໍ່ຫວານຫລາຍ ແທນຂະໜົມຫວານ.

• ດື່ມນ້ຳລ້າ ແທນນ້ຳຫວານ ແລະ ບໍ່ດື່ມເຫຼົ້າ-ເບຍ.

• ສຳຄັນແມ່ນກິນພຽງພໍອີ່ມ.